धर्तीको कुनै कुनामा फिरफिराइरहेको सेतो कागजको पानामा कुनै दिन मेरो कथा भेटिन सक्छ । तर, आमाको कथा ? आमाको कथा कागजमा लेख्न सकिंदैन । आँसुको मसीले हृदयमा मात्रै लेख्न सकिन्छ, आमाको कथा !

यी प्रेमका पुजारी नारीहरू युद्धको बीचमा पनि प्रेमका सुमधुर गीत गाउँदै थिए । मातृत्वका मृदुल आवाजहरू अलाप्दै थिए । धेरैजसो नारीहरूले सडकबाट उठाएर घाइते बालबालिकाहरूलाई आफ्ना छातीमा टांसे र आफ्नो जातिको सांघुरो घेरालाई तोडेर मानव जातिलाई प्रेम गरे र गरिरहे ।

मेरो धर्ती धर्मराउन थाल्यो फेरि एकपल्ट | आफ्नै आमाका लागि ग्राहक खोज्ने बहादुर छोरो मेरो देशमा भेटियो । आमाका लागि छोराले, छोरीका लागि बाबुले, जोईका लागि पोइले ग्राहक खोजेको र आमाले अबोध छोरीको लागि कुमारीत्व लुटाएको मैले पहिलोपल्ट यहीं देखें ।

ये धर्तीमी चिड्को पडिजाऊ गोसी, यै महाकालीमी आग लागिजाऊ, सरकार लै मरिजाऊ गोसी, भगमान्की लै अपुताली होइजाऊ ।